Благовольный
(Sl.) Voluntarius, non coactus, spontaneus, ultroneus. Благовольне, sponte, ultro, sua voluntate. Благоволю (sl), 1) о ком, о чем, на кого, dilectari, voluptatem capere ex; aliquid probare. 2) In vita communi. Государь всемилостивейше повелеть, благоволил, placuit Regi, principi; princeps voluit, dignatus est. Благоволите, Ваше Величество, placeat Tibi, Imperator Augustissime.
